Relacja ze spotkania Forum
22 stycznia 2006 • Gdańsk

22 stycznia o godz. 17.00 w Instytucie Maszyn Przepływowych PAN w Gdańsku odbyło się spotkanie członków Forum Heweliusza i Chrześcijańskiego Forum Pracowników Nauki.

Po krótkim słowie wstępnym zostały przedstawione trzy krótkie wypowiedzi:

Andrzej Zabołotny - Rola chrześcijanina w środowisku akademickim.

Adam Cenian - Czy Bóg pozostawił ślady swojego działania w naturze?

Małgorzata Stopikowska - Wiara chrześcijańska, a nauki społeczne - konflikt czy współpraca?

Po krótkiej dyskusji na temat zainteresowań i pracy ChFPN w Gdańsku, Andrzej Ryński przedstawił zarys pracy na nabliższy semestr z uwzględnieniem współpracy Forum Heweliusza z ChFPN.


Konspekty wystąpień

Rola chrześcijanina w środowisku akademickim | pełen tekst artykułu
Andrzej Zabołotny

Jeden ze współczesnych apologetów chrześcijańskich, William Lane Craig, w artykule „God and the Academy” pisał:

„Współczesny zachodni świat intelektualny jest polem bitwy, miejscem na którym toczy się walka o dusze ludzi. Wierzący naukowcy, szczególnie ci prowadzący zajęcia na świeckich uczelniach, są w tej bitwie pierwszą linią frontu Kościoła.
Front ten ma dzisiaj absolutnie kluczowe znaczenie dla rozwoju Królestwa Bożego. Dlaczego? Gdyż tą jedną najważniejszą instytucją kształtującą zachodnią kulturę jest właśnie uniwersytet.
To właśnie na uniwersytetach będą kształceni przyszli przywódcy polityczni, dziennikarze, prawnicy, nauczyciele, biznesmeni czy artyści. To na uniwersytetach będą oni formułować – lub, co prawdopodobniejsze – przejmować światopogląd, jakim będą kierować się w życiu.

(...) Dlaczego jest to ważne? Ponieważ Ewangelia nigdy nie jest słuchana w izolacji. Zawsze jest słyszana w kontekście środowiska kulturowego danej osoby. Ktoś wychowany w kulturowym otoczeniu, w którym chrześcijaństwo nadal jest postrzegane jako opcja intelektualnie warta poważnego rozważenia, wykaże otwartość na Ewangelię, której nie będzie mieć osoba zsekularyzowana. Tej ostatniej równie dobrze jak o wierze w Jezusa Chrystusa można mówić o potrzebie uwierzenia w krasnoludki czy elfy. Albo, używając bardziej realistycznej ilustracji, to tak jakby wyznawca ruchu Hare Kriszna podszedł do ciebie na ulicy, zachęcając do uwierzenia w Krisznę. Takie zaproszenie uznasz zapewne za dziwaczne, absurdalne, może zabawne (...). Obawiam się, że ci, którzy chcą mówić o wierze w Jezusa, wydadzą się mieszkańcom Bonn, Sztokholmu czy Nowego Jorku równie dziwaczni, jak wyznawcy Kriszny.”

W jakich szczególnych dziedzinach toczy się ta bitwa? W jakich dziedzinach naukowcy – chrześcijanie mogą wywierać wpływ na całe środowisko akademickie?

1. Jakość pracy naukowej i dydaktycznej.
Bez tego wszelkie inne działania nie będą serio brane pod uwagę. Jakość pracy wierzącego pracownika naukowego winna przynosić chwałę Bogu. Aby tak było, potrzeba ciągłego doskonalenia się w dziedzinie zawodowej, zawodowego profesjonalizmu. Praca naukowa ma wartość jako forma poznawania prawdy oraz forma służenia innym. Nie można oddzielać świadectwa wiary od jakości pracy. Przykład życia, spójność słów i czynów – są konieczne dla skuteczności świadectwa.

2. Jakość życia.
Szczególnie dla pracownika naukowego ważna jest równowaga między zawodową, rodzinną i duchową sferą życia – np. unikanie niemal wyłącznej koncentracji na sferze zawodowej kosztem życia rodzinnego. Dla chrześcijanina – Chrystus jest przykładem doskonałego życia, ale też Jezus zmartwychwstały jest źródłem takiego życia. Dlatego potrzeba uczenia się od Niego, przenoszenia Jego nauki w konkretne dziedziny życia osobistego i społecznego.

3. Etyka zawodowa.
W codziennym życiu zawodowym, w relacjach z współpracownikami, przełożonymi, podwładnymi i studentami, pracownik uczelni wielokrotnie staje przed konkretnymi decyzjami natury etycznej. W szczególny sposób dotyczy to tych, których deyzje – z racji pełnionych funckji – wpływają w istotny sposób na życie uczelni. Również same badania naukowe często wprost odnoszą sie do sfery etycznej – na przykład w takich dziedzinach jak medycyna, inżynieria genetyczna, psychologia, itd. Podejmowanie spójnych decyzji w tych dziedzinach nie jest możliwe bez uświadomienia sobie podstaw własnego systemu etycznego.

4. Bezpośrednie świadectwo wiary.
Osoba Jezusa Chrystusa ma kluczowe znaczenie dla zaspokojenia podstawowych potrzeb człowieka odnośnie sensu i celu życia, siły do jego przemiany. Ewangelia o Chrystusie stanowi kluczowy rodzaj poznania – „głosimy Chrystusa ukrzyżowanego, który jest (...) mocą Bożą i mądrością Bożą” – 1Kor 1,23-24. Stąd wynika konieczność komunikacji Ewangelii zarówno słowem, jak i życiem. Wierzący pracownik uczelni jest reprezentantem Chrystusa również podczas pracy zawodowej, umiejącym znajdywać naturalne sposoby aplikacji prawd Ewangelii w kontekście spraw i problemów środowiska akademickiego.

5. Integracja nauki i wiary.
To bowiem, co o Bogu można poznać, jawne jest wśród nich, gdyż Bóg im to ujawnił. Albowiem od stworzenia świata niewidzialne Jego przymioty – wiekuista Jego potęga oraz bóstwo – stają się widzialne dla umysłu przez Jego dzieła” – Rz 1,19-20 Wierzący naukowcy mają świadomość, że w swojej pracy badają dzieło tego samego Boga, któremu zawierzyli swoje życie.


Wiara chrześcijańska a nauki społeczne - konflikt czy współpraca? (konspekt)
Dr Małgorzata Stopikowska

1. UŚCIŚLENIE POJĘĆ
- wiara chrześcijańska (próby definicji, relacja wiary i rozumu w chrześcijaństwie)
- nauki społeczne (wyodrębnienie dziedziny, paradygmaty n. społecznych)

2. PUNKTY STYCZNE – SZANSE WSPÓŁPRACY
- troska o człowieka
- projekty wyzwolenia człowieka i uporządkowania życia społecznego
- perspektywy symbiotycznego wzrostu i rozwoju wiary i nauki

3. OSOBNE DROGI? – KU KONFLIKTOWI
- fundamentalizm religijny i naukowy
- nauka jako pseudoreligia